Anil van der Zee ontvangt koninklijke onderscheiding van burgemeester Halsema
Burgemeester Femke Halsema heeft Anil van der Zee vrijdagmiddag 28 augustus 2026 een koninklijke onderscheiding uitgereikt voor zijn jarenlange uitzonderlijke inzet voor mensen met ME en andere postacute infectieuze ziekten (PAIS). De uitreiking vond plaats in Anil's donkere slaapkamer en was minutieus aangepast aan wat hij door zijn ziekte kan verdragen.
Anil van der Zee is actief als belangenbehartiger voor mensen met ME en andere PAIS en denkt als vrijwilliger van de ME/cvs Vereniging mee met wetenschappelijk onderzoek. Hij heeft ernstige ME en leeft al dertien jaar fysiek vrijwel volledig geïsoleerd. Vanuit zijn isolement groeide hij uit tot een invloedrijke stem voor mensen met ME en andere PAIS, en tot gesprekspartner van patiënten, artsen en wetenschappers.
Uitreiking koninklijke onderscheiding
Halsema droeg sneakers en donkere kleding, gebruikte geen parfum en sprak zacht. In plaats van een toespraak voerden zij een gesprek. Omdat het opspelden door de benodigde fysieke nabijheid te belastend is, overhandigde de burgemeester de onderscheiding aan Anil. Tijdens de uitreiking waren Halsema en Anil alleen in de kamer. Een koninklijke onderscheiding is in Nederland niet eerder onder zulke omstandigheden uitgereikt.
Voor het appartementencomplex op IJburg werd burgemeester Halsema verwelkomd door ongeveer vijftien mensen die vanuit de patiëntenbeweging, als arts of als onderzoeker een prominente rol spelen rond ME en andere PAIS. Vanuit de ME/cvs Vereniging waren voorzitter Elzemarij ’t Hart en oud-voorzitter Lou Corsius aanwezig. Samen met de burgemeester werd een bijzondere groepsfoto gemaakt met blauwe ribbons, het symbool van ME.
Van balletpodium naar donkere kamer

Anil was professioneel balletdanser in Zwitserland toen hij in 2007 een infectie met het cytomegalovirus kreeg, waar de meesten niets van merken. Hij herstelde niet en moest uiteindelijk zijn danscarrière beëindigen. Vanaf 2013 werd zijn wereld steeds kleiner.
“De ziekte voelt als een gevangenis,” zei Anil eerder tegen Het Parool. Licht, geluid en de aanwezigheid van mensen kunnen hem ernstig belasten. De afgelopen twee jaar heeft hij alleen kort zijn huisarts en een prikverpleegkundige gezien.
Zijn beste vriend en mantelzorger Frans Hupperts komt wel bij hem thuis om maaltijden en boodschappen te brengen, voor de kat te zorgen en schoon te maken. Anil trekt zich dan terug in een andere kamer zodat zij elkaar niet zien.
Fred Verdult, een vriend die het afgelopen halfjaar enkele keren voor Hupperts inviel, vertelt: “Het schrijnendste moment vond ik zijn verjaardag. Ik kwam iets bij hem brengen, maar ook toen was het beste wat ik kon doen: zo stil en snel mogelijk weer weggaan zonder hem te zien.”
Vanuit bed een publiek podium opgebouwd
Anil: “Ik wil benadrukken dat ik geen activist of patiëntvertegenwoordiger ben. Ik heb er een hekel aan als ik zo word genoemd. Ik ben ziek en ik wil beter worden. Ik doe dit uit noodzaak.” Vanuit die geïsoleerde situatie heeft Anil voor zichzelf een nieuw podium gecreëerd. Hij volgt internationale wetenschappelijke ontwikkelingen rond ME en andere PAIS, deelt en duidt nieuwe kennis en spreekt zich kritisch uit wanneer volgens hem het perspectief van patiënten onvoldoende wordt meegenomen.
Hij is namens de ME/cvs Vereniging als vrijwilliger betrokken bij wetenschappelijk onderzoek. Onderzoekers die met hem samenwerken geven aan dat zijn inbreng studies op concrete punten heeft verbeterd, bijvoorbeeld in patiëntinformatie, onderzoeksmetingen en de afweging van belasting en haalbaarheid voor deelnemers.
Via sociale media bereikt Anil duizenden patiënten, naasten, zorgverleners en onderzoekers in binnen- en buitenland. Hij gebruikt film en fotografie om zichtbaar te maken wat een ernstige chronische ziekte betekent. In 2025 realiseerde hij vanuit zijn bed, met hulp van mensen die hij op afstand aanstuurde, de documentaire Doctors as Patients. Daarin vertellen vijf artsen die door een postacute infectieuze ziekte niet meer kunnen werken over hun ervaringen. De documentaire is vele tienduizenden keren bekeken.
‘Hoe zieker ik werd, hoe minder zorg ik kreeg’
“Hoe zieker ik werd, hoe minder zorg ik kreeg,” zei Anil dit voorjaar in een interview met Trouw. Volgens Anil ontbreekt het bij veel artsen aan kennis van ernstige ME en worden lichamelijke klachten nog te vaak psychologisch geduid.
De onderscheiding zet ook een grote groep mensen in de schijnwerpers die door hun ziekte vaak vrijwel volledig uit het openbare leven verdwijnt. Van de 650.000 mensen in Nederland met ME of een andere PAIS zijn naar schatting meer dan 100.000 mensen ernstig tot zeer ernstig ziek. Dit betekent dat zij nauwelijks of helemaal niet buitenshuis kunnen komen.
De ME/cvs Vereniging ziet de onderscheiding daarom niet alleen als erkenning voor de uitzonderlijke inzet van Anil, maar ook als aanleiding om aandacht te vragen voor mensen met ME en andere PAIS. De Vereniging pleit voor meer biomedisch onderzoek naar deze ziekten, met het perspectief op effectieve behandelingen in de toekomst en voor meer erkenning, medische zorg en ondersteuning voor mensen die nu ziek zijn.
Elzemarij ’t Hart is voorzitter van de ME/cvs Vereniging: “Wij zijn trots op Anil van der Zee en spreken onze grote bewondering uit voor zijn jarenlange en onvermoeibare inzet voor mensen met ME en andere PAIS.”
Uit de ondersteuningsbrieven voor Anil's voordracht
Elzemarij ’t Hart, ME/cvs Vereniging
“Bijna dagelijks post Anil informatie over wetenschappelijke en maatschappelijke ontwikkelingen. Hij voorziet deze publicaties van kritisch commentaar en plaatst ze in de context.”
Jos Bosch, projectleider NMCB nationaal samenwerkingsverband onderzoek ME/cvs en PAIS
“Ik heb Anil van der Zee leren kennen als een uitzonderlijk effectieve brug tussen de patiëntgemeenschap, wetenschap en publieke opinie.”
Guus Liebrand, initiatiefnemer actiegroep #NietHersteld
“Anil is een uitzonderlijke bron van kennis en vervult al jaren, zowel nationaal als internationaal, een cruciale rol in het informeren en scherp houden van zorgverleners, wetenschappers, beleidsmakers en journalisten.”
Lou Corsius, vader van de in 2023 overleden Céline Corsius
“Céline voelde zich door hem gehoord. Iets wat patiënten met deze ernstige ziekte niet vaak meemaken.”
Frans Hupperts, beste vriend en mantelzorger
“Hij heeft de gave mensen te verbinden.”
Betsy van Oortmarssen, Steungroep ME en Arbeidsongeschiktheid
“Anil kan zorgverleners en wetenschappers helpen om blinde vlekken, die er bij de ziekte ME nog te vaak zijn, in te vullen.”
Jolien Plantinga, Platform voor Artsen met PAIS Nederland (PAN)
“Het feit dat hij ondanks de ernst van zijn ziekte toch ruimte maakt om lotgenoten te helpen is lovenswaardig en verdient wat ons betreft erkenning.”
Documentaire Prison of M.E.
Anil maakte daarnaast ook de 12 minuten durende film The Prison of M.E. waarmee hij een indringend beeld geeft van zijn dagelijks leven met ernstige ME. Deze kun je hier bekijken.
Film van het gesprek met burgemeester Halsema
Anil heeft zelf met professionele apparatuur een filmopname gemaakt van zijn gesprek met burgemeester Halsema. Deze publiceert Anil via zijn YouTube- en Facebook kanalen Anil about ME.


We hopen van harte dat je (een beetje) geholpen bent met onze informatie. Stichting Tekenbeetziekten is een ongesubsidieerde vrijwilligersorganisatie en deze website kan alleen maar bestaan bij gratie van donateurs. Jij kunt ervoor zorgen dat deze informatie betrouwbaar en up-to-date blijft door een kleine gift over te maken of ons te machtigen eens of tweemaal per jaar een vast bedrag van je bankrekening af te mogen schrijven. Waarvoor alvast veel dank.